Wil je op de hoogte blijven van interessante publicaties, mijn actuele systemische en trauma-inzichten en activiteiten dan kun je je aanmelden op de
Facebook pagina van System Dynamics









"Ik kan dit niet niet doen"


Ik voel me gedreven door een gevoel van urgentie, een onweerstaanbare drang om het potentieel dat ik in het diepst van mijn wezen zie en ervaar in de wereld te brengen. Ik voel me bezield en gedreven door een passie om te innoveren die mijn ik overstijgt. Deze spirituele impuls is de meest diepgaande uiting van mijn creatieve impuls, een mysterieuze, onpersoonlijke, extatische drang tot creatie en ontwikkeling. Ze wil bijdragen aan de ontplooiing van het volledige potentieel van ieder mens, ten dienste van zichzelf, de andere en de wereld.

Deze persoonlijke gedrevenheid stroomt in de bedding van de integrale bewustzijnsstroming(*). De evolutie van een pluralistisch, post-modern bewustzijn naar een integraal bewustzijn vereist een herschikking van waarden en wereldbeelden, meer inclusief, meer omvattend en holistisch, van egalitarisme naar evolutie. En in dit stadium kunnen ze nog niet precies gedefinieerd worden.
Deze evolutie vraagt een actieve, dynamische verbinding tussen enerzijds het bewegingsloze, het pure, de vormeloze leegte, het contact met de spirituele dimensie en anderzijds de focus op evolutie, groei en ontwikkeling, uitingsvormen in en van de wereld.

Het pionieren met systemische werkvormen ervaar ik als uitingsvorm van een groeiend integraal bewustzijn. Het gevoel deel te zijn van iets veel groter dan onze individuele contexten geeft me het vertrouwen en de overtuiging van de waarheid en het potentieel van het systemische perspectief. Deze pioniersgeest is nieuwsgierig en heeft een sterke interesse samen iets uit te zoeken in een bepaalde richting zonder te weten wat de toekomst zal brengen en welk impact het precies zal hebben.
Ze gaat vooruit, vaak niet-wetend, soms blind, maar steeds met de diepe overtuiging en het vertrouwen dat het in de richting van een hoopvolle toekomst evolueert en dat het systemische werk daarin een belangrijke bijdrage kan leveren.
Het vereist standvastigheid en een compromisloze actie om de postmoderne waarden te overstijgen en te integreren én een subtiele uitwisseling tussen het bestaande en het nieuwe. De werkvormen die binnen System dynamics worden ontwikkeld kunnen fungeren als brug tussen beide.

Pionieren in deze richting heeft een groep nodig opdat de authenticiteit van het nieuwe perspectief zich dieper, groter en meer omvattend zou kunnen ontwikkelen. De creatie van dit nieuwe gaat veel eenvoudiger wanneer dit samen met andere mensen gebeurt die geïnspireerd zijn door dezelfde pioniersgeest, visie en potentieel. Omdat in deze overgangs-periode dit nieuwe nog niet zo stevig verankerd is, is de groep heel belangrijk om te vermijden dat de heersende manier van denken en handelen, de bestaande cognitieve structuren het nieuwe terugtrekt of remt in zijn verdere groei. Door samen te bouwen aan dit nieuwe worden de bijhorende waarden en inzichten ontwikkeld en kunnen de oude waarden losgelaten worden. Ik ervaar het ook als een leuke uitdaging mensen te verbinden rond dit hogere doel, rond zingeving, op zoek naar transformatie voor mens en organisatie en ter creatie van een meer duurzame samenleving.

De plattegrond voor het onontgonnen terrein waar we naar toe gaan in System dynamics is slechts een benadering van wat het kan zijn en worden. Ze schept de container voor het nieuwe om zich te ontvouwen zoals dit ook het geval is voor het proces van opstellingen. Dit vraagt een integrale levensoriëntatie en een integraal wereldbeeld: er blijven veel opties over, vragen blijven onbeantwoord en het daagt uit te blijven staan in het niet weten, in de stilte van het denken, met open hart, ontvangen i.p.v. bedenken. Op deze weg is ons immers niemand voorgegaan, het nieuwe is nog niet uitgewerkt en er is geen enkele leidraad. De weg wordt al gaande geschapen en al doende wordt het boek geschreven. Het is een spannende, verrassende en fantastische weg én het kan zwaar, eenzaam en frustrerend zijn deze weg te blijven gaan.

Hierbij een belangrijke vraag en uitdaging:
hoe kunnen we dit systemische perspectief verder ontwikkelen, deze ongebaande wegen gaan, ze stap voor stap creëren?
Kernideeën die daarbij horen zijn: organische groei, stromen met de stroom mee, zonder veel moeite, goed blijven waarnemen wat er gebeurt, even bijsturen om dan weer de hoofdstroom te kunnen pakken,...
En Nietsche kan ons inspireren met zijn uitspraak: “wie een waarom heeft kan elke hoe aan.”

(*) Graves Claire: “In het integrale stadium (post-postmodern), dat nu net is begonnen zich te ontwikkelen, ontstaat voor het eerst het besef dat menselijk bewustzijn zich door een hiërarchische opeenvolging van verschillende structuren en niveaus ontwikkelt. En evolutie vervangt egalitarisme als belangrijkste waarde.”
Ken Wilber noemt dit absoluut en relatief bewustzijn.
Download bovenstaande tekst



Wil je op de hoogte blijven van interessante publicaties, mijn actuele systemische en trauma-inzichten en activiteiten dan kun je je aanmelden op de
Facebook pagina van System Dynamics